11. Γενικές πληροφορίες για το Internet

Εισαγωγή
Η επικοινωνία μέσω Internet γίνεται μέσα από διάφορα πρωτόκολλα και εφαρμογές Tcp/ip
Το πρωτόκολλο είναι στην ουσία μια γλώσσα που πρέπει να ξέρουν οι υπολογιστές για να «μιλήσουν» μεταξύ τους. Την γλώσσα την μαθαίνουν όταν εγκαταστήσουμε την κατάλληλη εφαρμογή.
Όταν δύο υπολογιστές επικοινωνούν μεταξύ τους συνήθως παρεμβάλλονται διάφοροι άλλοι υπολογιστές ή προγράμματα (Routers, Proxy, firewall servers) που προκαλούν καθυστερήσεις.
Οι εφαρμογές συνήθως χωρίζονται σε εφαρμογές-πελάτη (client application) και εφαρμογές διακομιστή ή εξυπηρετητή (server application)

Ενότητες:

1. World Wide Web
2. e-mail
3. F.T.P.
4. TCP ports
5. Proxy
6. Firewall
7. DNS
8. DHCP

1. World Wide Web (Κορυφή σελίδας)
Το World Wide Web (WWW) στηρίζεται στο πρωτόκολλο HTTP (Hypertext Transfer Protocol). Ο διακομιστής που φιλοξενεί τις σελίδες λέγεται Web server. (Υπάρχουν διάφοροι web server όπως π.χ. Microsoft IIS, Apache κτλ.)
Το πρόγραμμα πελάτης (web browser) μπορεί να είναι ο Internet Explorer της εταιρίας Microsoft ή ο Mozilla Firefox ή Safari (στα νέα Macintosh) κτλ.

2. EMAIL (Κορυφή σελίδας)
Το EMAIL χρησιμοποιεί συνήθως δύο πρωτόκολλα, το POP και το SMTP. (Υπάρχουν και άλλα όπως το IMAP αλλά δεν θα ασχοληθούμε με αυτά.)
Το POP χρησιμοποιείτε για την παραλαβή των email ενώ το SMTP για την αποστολή.
Στον υπολογιστή μας έχουμε την εφαρμογή πελάτη (email-client) και με αυτή στέλνουμε ένα μήνυμα στον υπολογιστή που τρέχει την εφαρμογή διακομιστή email (email-server) μέσω του πρωτοκόλλου SMTP.
Ο παραλήπτης θα συνδεθεί με το δικό του email client στον email server και θα κατεβάσει το μήνυμα με χρήση πρωτοκόλλου POP.
Αυτή είναι μία ασύγχρονη επικοινωνία.
Το EMAIL σχεδιάστηκε για την γρήγορη μεταβίβαση μικρών κειμένων (κάτι σαν τα SMS) η αλόγιστη χρήση όμως για την αποστολή αρχείων, ιών και διαφημιστικών μηνυμάτων έχει επιβραδύνει την απόδοση του.
Όταν στέλνουμε αρχεία μέσω email αυτά κωδικοποιούνται με εδικό τρόπο ώστε να μπορούν να «ταξιδέψουν» μέσω Internet. Αυτή η κωδικοποίηση (MIME, UUE, BinHex, XXE) αυξάνει το μέγεθος του αρχείου και πολλές φορές προκαλεί ασυμβατότητες με αποτέλεσμα το αρχείο να μην είναι αναγνώσιμο.
Δημοφιλής προγράμματα email (clients) είναι: Mozilla Thunderbird, Outlook Express, Outlook, Eudora κτλ.

3. FTP (Κορυφή σελίδας)
Τα αρχικά F.T.P. προέρχονται από τις λέξεις File Transfer Protocol δηλαδή: πρωτόκολλο μεταφοράς αρχείων.
Σχεδιάστηκε για την μεταφορά αρχείων μέσω TCP/IP. Όπως και παραπάνω χωρίζετε σε client (πρόγραμμα πελάτη) και server (πρόγραμμα εξυπηρετητή)
Η επικοινωνία είναι σύγχρονη, δηλαδή με την ολοκλήρωση του ανεβάσματος το αρχείο είναι έτοιμο προς χρήση στον server, αντίστοιχα όταν κατεβάσουμε ένα αρχείο, με την ολοκλήρωση του κατεβάσματος μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε αμέσως. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγουμε τις παρεξηγήσεις του στυλ: το έστειλα αλλά δεν έφτασε ή δεν το έλαβα ποτέ κτλ.
Ένα ακόμα πλεονέκτημα του FTP είναι ότι αν για κάποιο λόγο διακοπεί η σύνδεση, μπορούμε να συνεχίσουμε από το σημείο που σταμάτησε το κατέβασμα ή το ανέβασμα και να μην αρχίζουμε πάλι από την αρχή.
Για να επισκεφτούμε ένα FTP site πρέπει να ξέρουμε την διεύθυνση του (host name) και να έχουμε όνομα χρήστη (username) και συνθηματικό (password)
Προγράμματα πελάτες FTP (clients) υπάρχουν πολλά. Μερικά που είναι δωρεάν για PC είναι: SmartFTP, TotalCMD, CuteFTP κ.α.
Στο Macintosh υπάρχει το FetchIt και το OneButtonFTP κ.α.
Μπορούμε να επισκεφτούμε ένα FTP site ακόμα και με πρόγραμμα πελάτη web (web browser) αλλά έτσι δεν θα έχουμε δυνατότητα να συνεχίσουμε το ανέβασμα ενός αρχείου που διακόπηκε. Η λύση αυτή πρέπει να αποφεύγεται.
Η σύνταξη στη διεύθυνση του web-browser πρέπει να είναι: ftp://username: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
όπου username το όνομα χρήστη που μας έχουν δώσει.,
password το συνθηματικό,
και ftp-site.com το όνομα του ftp-server
Παράδειγμα: Το όνομα του τοπικού μας ftp-server (host) είναι 170.200.100.98
το username είναι: onoma
και το password είναι: kleidi
για να συνδεθούμε μέσω του Internet Explorer, γράφουμε στην διεύθυνση:
ftp://onoma: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it
O FTP server της εταιρείας μας για επισκέπτες απο το Internet έχει όνομα ftp.bmail.gr ή 80.76.61.183
π.χ. ftp://onoma: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

(Στην εταιρεία μας υπάρχει Proxy/firewall οπότε για την πρόσβαση σε FTP server στο Internet (π.χ. κάποιου πελάτη) χρειάζεται ειδικές ρυθμίσεις και κάποιο καλό FTP client που να μπορεί να υποστηρίξει αυτές τις ρυθμίσεις. Περισσότερες πληροφορίες από τον διαχειριστή του δικτύου.)

4. TCP ports (θύρες TCP) (Κορυφή σελίδας)
Το TCP/IP σε κάθε υπολογιστή είναι σαν ένα τηλεφωνικό κέντρο.
Τα προγράμματα που αναφέρθηκαν παραπάνω "μιλάνε" μεταξύ τους μέσω TCP/IP. Για να μην μιλάνε όλα μαζί στην ίδια γραμμή το TCP/IP έχει διαιρεθεί σε 65535 γραμμές ή κανάλια ή θύρες (ports). Κάθε πρωτόκολλο έχει τη θύρα που του αντιστοιχεί. Παράδειγμα το πρωτόκολλο POP (Post Office Protocol) που χρησιμοποιείται για την παραλαβή email έχει αντιστοιχιστεί με την θύρα 110, το SMTP (Serial Mail Transfer Protocol) με την θύρα 25, το FTP με την θύρα 21, το WWW την θύρα 80 κ.ο.κ. Οι θύρες αυτές είναι τυποποιημένες και τα προγράμματα συνήθως προ-ρυθμισμένα ώστε να τις χρησιμοποιούν. Κάποιες φορές για λόγους ασφαλείας ή άλλους τεχνικούς λόγους χρησιμοποιούνται διαφορετικές θύρες από τις προκαθορισμένες.

5. Proxy (Κορυφή σελίδας)
Το proxy είναι ένα σύστημα (λογισμικό ή συσκευή - software ή hardware) που χρησιμοποιείται στην περίπτωση που θέλουμε να αντιστοιχίσουμε μερικές θύρες δύο δικτύων μεταξύ τους. Λειτουργεί σαν μεσάζοντας ανάμεσα στα δύο δίκτυα.
Έχουμε για παράδειγμα ένα τοπικό δίκτυο που θέλουμε να συνδέσουμε με το Internet. Φυσικά συνδεμένο με το Internet έχουμε μόνο ένα υπολογιστή ο οποίος έχει 2 κάρτες δικτύου από τις οποίες η μία είναι συνδεμένη με το Internet και η άλλη με το τοπικό εσωτερικό δίκτυο. Σε αυτόν το υπολογιστή «τρέχουμε» το πρόγραμμα proxy-server και όταν οι υπολογιστές του τοπικού δικτύου ζητάνε μια σελίδα από ένα website έχουν ρυθμιστεί έτσι ώστε να την ζητάνε από τον proxy server ο οποίος με την σειρά του την ζητά από τον web-server. Αμέσως μόλις την παραλάβει την στέλνει στον υπολογιστή που την ζήτησε. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουμε μεγαλύτερη ασφάλεια στο εσωτερικό δίκτυο μας.

6. Firewall. (Κορυφή σελίδας)
To Firewall είναι ένα τείχος προστασίας το οποίο εμποδίζει την επικοινωνία προγραμμάτων μέσω TCP εάν δεν έχουν προ-εγκριθεί από εμάς.
Όταν ένα καινούργιο πρόγραμμα προσπαθήσει να επικοινωνήσει μέσω Internet το Firewall ανάλογα τις ρυθμίσεις που του έχουμε κάνει θα το σταματήσει θα το αφήσει ή θα μας ρωτήσει τι να κάνει. Η ρύθμιση ενός Firewall δεν είναι εύκολη υπόθεση. Αν περιορίσουμε κάτι που δεν πρέπει μπορεί αυτή η επιλογή να αχρηστέψει ένα πρόγραμμα ή ακόμα και το ίδιο το λειτουργικό σύστημα του υπολογιστή. Απο την άλλη αν αφήσουμε την επικοινωνία σε κάτι που δεν πρέπει τότε το Firewall είναι άχρηστο και διάφοροι κακόβουλοι μπορεί να αποκτήσουν τον έλεγχο του υπολογιστή μας.

7. DNS (Domain Name Server) (Κορυφή σελίδας)
Όλοι οι υπολογιστές σε ένα δίκτυο TCP/IP έχουν μία μοναδική διεύθυνση IP - ένα όνομα-αριθμό δηλαδή έτσι ώστε να ξέρουν με ποιον μιλάνε.
Οι υπολογιστές μιλάνε μεταξύ τους στη γλώσσα των αριθμών. Αυτό πολλές φορές δυσκολεύει εμάς τους ανθρώπους που δεν μπορούμε να θυμόμαστε αριθμούς. Η υπηρεσία DNS κρατάει μια λίστα με τους αριθμούς του κάθε υπολογιστή και τα αντίστοιχα ονόματα που τους έχουμε αναθέσει.
Έτσι όταν εμείς ζητάμε από τον Web-browser του υπολογιστή μας να μας εμφανίσει την σελίδα του CNN για παράδειγμα, ο υπολογιστής μας ρωτά τον DN Server σε τι αντιστοιχεί το www.cnn.com παίρνει την απάντηση: 64.236.16.84
Μετά δημιουργεί σύνδεση με το IP: 64.236.16.84 και την θύρα 80 (www) και ο web-server του CNN αρχίζει να μας στέλνει την κεντρική του σελίδα.
Εάν στην διεύθυνση του web-browser βάζαμε http://64.236.16.84 αντί http://www.cnn.com το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Όλοι οι παροχείς Internet έχουν DNS, συνήθως δύο ο καθένας (για την περίπτωση που ο ένας βγει εκτός λειτουργίας). Οι DNS μιλάνε μεταξύ τους και ανταλλάσσουν λίστες ώστε να είναι ενήμεροι για τυχόν αλλαγές. Περισσότερες πληροφορίες.

8. DHCP "Dynamic Host Configuration Protocol". (Κορυφή σελίδας)
Πολλές φορές σε τοπικά δίκτυα οι υπολογιστές δεν έχουν μια σταθερή διεύθυνση IP. Σε τέτοιου είδους δίκτυα κάποιος υπολογιστής αναλαμβάνει το ρόλο του DHCP server. Κάθε φορά που ξεκινάνε αυτοί οι υπολογιστές ζητάνε απά τον DHCP server να τους δώσει εκείνος μια IP address. Σε αυτή την περίπτωση ο DHCP server παίζει το ρόλο ενός αυτόματου DNS server που θυμάται προσωρινά τις αντιστοιχίες ονομάτων και IP.